Jubileusz 55-lecia istnienia świętował Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Węgrowie. Mottem przewodnim spotkania były cytat zaczerpnięty z twórczości patrona ośrodka Kornela Makuszyńskiego. „Darowałem wam wielki skarb – uśmiech” na zawsze zapisze się w sercach i pamięci uczestników wyjątkowego święta.
Jubileuszowe obchody rozpoczęły się od mszy świętej, która odbyła się w Bazylice Mniejszej w Węgrowie. Nabożeństwu przewodniczył biskup drohiczyński ks. Piotr Sawczuk. Potem nastąpił przemarsz do sali gimnastycznej Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego im. Kornela Makuszyńskiego w Węgrowie. Przybyłych gości przywitały dyrektor Hanna Kasperowicz oraz wicedyrektor Agnieszka Wiśniewska. Wśród uczestników spotkania znaleźli się: biskup Piotr Sawczuk, senator Maciej Górski, mazowiecki wicekurator oświaty Elżbieta Milewska, dyrektor delegatury w Siedlcach, Kuratorium Oświaty w Warszawie Urszula Wyrzykowska-Dudek, starosta powiatu węgrowskiego Ewa Besztak, przewodniczący rady powiatu węgrowskiego Bogusław Szymański wraz z radnymi, burmistrz Łochowa Robert Gołaszewski, wicedyrektor Ośrodka Rozwoju Edukacji Krzysztof Maryl, byli starostowie powiatu węgrowskiego – Krzysztof Fedorczyk i Bogdan Doliński, przedstawiciele Uniwersytetu w Siedlcach, komendanci policji i państwowej straży pożarnej, wójtowie gmin, dyrektorzy i wicedyrektorzy jednostek organizacyjnych powiatu i miasta Węgrów, dyrektorzy i pracownicy poradni psychologiczno-pedagogicznych, a także wychowankowie, absolwenci, rodzice i przyjaciele Ośrodka.
Po powitaniu uczestników, minutą ciszy uczczono pamięć osób związanych z szkołą, które już odeszły, nie doczekawszy wyjątkowego święta.
– Dziś mówimy o przeszłości. Ale patrzymy też w przyszłość, z pokorą i wiarą. Wiemy, że nie wszystko od nas zależy. Że życie jest kruche, nieprzewidywalne, często trudne. Ale wiemy też, że miłość, życzliwość i wspólnota są silniejsze niż wszystko inne. I właśnie dlatego wierzymy, że Ośrodek będzie nadal miejscem, gdzie dzieci odnajdują nadzieję, a dorośli sens – mówiła po chwili zadumy dyrektor Hanna Kasperowicz.
– 55 lat to nie tylko liczba. To pokolenia ludzi, którzy zostawili tu ślad. Dziś jesteśmy ich głosem. Ich kontynuacją. Ich wdzięcznością. I w tej radości, w tej chwili świętowania, chcemy powiedzieć najprościej, jak potrafimy. Dziękujemy za waszą obecność – podkreśliła wicedyrektor Agnieszka Wiśniewska.
– Początki naszego Ośrodka sięgają roku 1969, kiedy to z marzeń i potrzeb narodziła się idea stworzenia miejsca, w którym dzieci ze specjalnymi potrzebami znajdą wsparcie, zrozumienie i szansę na rozwój. W tamtym czasie było to jak skok na głęboką wodę, skok w nieznane. Myślę, że ta decyzja wymagała wiele determinacji i odwagi. Bez zaplecza dydaktycznego, bez pedagogów specjalnych, ale udało się. Od 1 września 1970 roku, cegiełka po cegiełce, budowaliśmy tę wspaniałą społeczność. Przez te 55 lat Ośrodek zmieniał się, rozwijał, dostosowywał do zmieniających się realiów i potrzeb, zawsze jednak wierny swojej misji, to jest niesienia pomocy i nadziei naszym podopiecznym. Pamiętajmy o trudach pionierów, o tych, którzy z pasją i determinacją tworzyli fundamenty tego miejsca. Ich wizja i poświęcenie pozwoliły nam dotrzeć do tego wyjątkowego momentu – dopowiedziała dyrektor Hanna Kasperowicz.
Następnie uczestnicy spotkania mieli szansę poznać ciekawą historię Ośrodka. Pokazana prezentacja multimedialna zawierała nie tylko dane o wzrastającej liczbie nauczycieli i uczniów, ale również ewolucję placówki i zmiany, które dokonały się na przestrzeni lat. Opowiedziane przez potomków były dyrektorów, emerytów, najstarszych pracowników Ośrodka i obecnych dyrektorów historie, bogate były również we wspomnienia, emocje i osobiste przeżycia. Dopełnieniem tych opowieści była kolejna prezentacja ukazująca „twarze” osób, które na zawsze zapisały się w historii placówki. Po wyprowadzeniu sztandaru szkoły nastąpiła część artystyczna, którą zaprezentowali uczniowie i pracownicy. Na deskach sceny pojawiły się dzieci z przedszkola, uczniowie ze szkoły podstawowej, przysposabiającej do pracy, szkoły branżowej i wychowankowie zespołów rewalidacyjno-opiekuńczych. Atmosferę podgrzewały występy chórzystek i szkolnego zespołu muzycznego Kornels Band. Szczególne muzyczne podziękowania popłynęły w kierunku dyrektor Hanny Kasperowicz oraz pań wicedyrektorek – Agnieszki Wiśniewskiej i Marii Krasnodębskiej. Panie otrzymały nie tylko wierszem ułożone i zaśpiewane życzenia, ale także piękne zegary na pamiątkę jubileuszu. Dyrektor Hanna Kasperowicz podziękowała także nieobecnemu z powodów zdrowotnych byłemu dyrektorowi Tadeuszowi Szarudze, wręczając na ręce jego siostry „jubileuszowy tort” i pamiątkową szkatułkę.
Po zakończeniu części artystycznej dyrektor Hanna Kasperowicz podziękowała wszystkim osobom, które tworzyły i tworzą historię. Wśród grona przyjaciół znaleźli się m.in. parlamentarzyści, władze powiatu węgrowskiego, byli starości powiatu węgrowskiego, radni, przedstawiciele kuratorium oświaty, pracownicy Starostwa Powiatowego w Węgrowie, Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Węgrowie, kierownicy placówek w Jaworku i Miedznie, kierownicy jednostek organizacyjnych powiatu, dyrektorzy urzędów, władze gmin, dyrektor SP ZOZ w Węgrowie, komendanci policji i straży, fundacje, organizacje, przedsiębiorcy, wolontariusze z węgrowskich szkół, byli dyrektorzy ośrodka, wszyscy pracownicy placówki oraz uczniowie i absolwenci ośrodka. – Patrząc dziś na salę pełną ludzi, ludzi zaangażowanych, wzruszonych, dumnych z przeszłości i ciekawych przyszłości, mam pewność, że przed nami kolejne dobre lata. Bo tu w Ośrodku dzieją się ciche cuda. Codzienne postępy dzieci, małe zwycięstwa, pokonywanie barier. To wszystko jest najpiękniejszą nagrodą. Dziękuję państwu za obecność, za wzruszenie, za życzliwość. Dziękuję, że jesteście częścią tej historii – podsumowała Hanna Kasperowicz.
Przyjaciele Ośrodka otrzymali specjalne podziękowania i przygotowane autorskie książki o historii Ośrodka opieczętowane cytatem „Kropla drąży skałę – tak mówi przysłowie, o dziejach naszej szkoły książka ta opowie”. Następnie głos zabrali goście. Swoje wzruszenie z organizacji pięknego wydarzenia wyraził senator Maciej Górski. – Katechizm kościoła katolickiego uczy, że na świecie jest dobro i zło. Wydaje mi się, że tu jest enklawa samego dobra, w tym niekoniecznie dobrym świecie. Tutaj, każdy kto przyjdzie znajdzie pomoc i wspaniałych ludzi – podkreślił senator.
– Szanowni księża i szanowne władze, musicie być dumni, że szkoła ta buduje tak przepiękne wartości, a wartość buduje na człowieczeństwie – zaakcentowała mazowiecka wicekurator oświaty Elżbieta Milewska. – Tu, gdzie jest człowiek jest uśmiech, radość, jest szacunek. Dostrzegłam tu przepiękny dialog między dyrekcją, nauczycielami, a pracownikami szkoły. Tu buduje się dialog z rodzicami i wszystkimi dziećmi. Zapisaliście piękne barwy historii. Pani dyrektor, dziś na pani ręce, chcę powiedzieć dziękuję i kieruję wielki ukłon w stronę pań za budowanie tej wspaniałej szkoły, i za budowanie pięknego wizerunku społeczności lokalnej. Proszę budujcie tę historię dalej. Macie tu niesamowite diamenty, a powiedziałabym, że i brylanty. Dziękuję, że mogłam być dziś z wami. Ta szkoła pobudziła dziś moje serce – dziękowała wicekurator oświaty.
Wiele ciepłych słów powiedziała również starosta powiatu węgrowskiego Ewa Besztak. Pani starosta jest szczególnie blisko związana z Ośrodkiem, bowiem jak sama przypomniała na uroczystości, jej zawodowa kariera zaczęła się od nauczania w szkole specjalnej, która to początkowo znajdowała się w murach Szkoły Podstawowej nr 1 im. Tadeusz Kościuszki w Węgrowie. – Jubileusz 55-lecia to rzeczywiście dzień pełen wrażeń, wzruszeń, wspomnień i różnych refleksji. A przecież te 55 lat to praca wielu pokoleń wspaniałych pedagogów i pracowników. To są tysiące młodych ludzi, którzy właśnie w tej szkole znaleźli swoje miejsce i pomoc. Teraz kiedy jest 240 uczniów, prawie 100 nauczycieli, kilkadziesiąt osób obsługi administracyjnej, można powiedzieć, że jest to wspaniały rozkwit placówki. Cieszę się również, że miałam okazję być częścią tej historii. Myślę, że jest to dzień, który skłania do tego, żeby snuć plany na przyszłość. Jest jeszcze trochę do zrobienia w tym miejscu. Chociażby boisko szkolne, wyposażenie, które musi być nowoczesne. Nasze dzieci po latach kończą też edukację w ośrodku. Pojawia się więc pytanie co dalej? Jest z nami dyrektor Caritas w Drohiczynie ksiądz Łukasz Gołębiewski. Jest taki plan, aby warsztaty terapii zajęciowej odbyły się w wyremontowanym zabytkowym obiekcie dawnego klasztoru i kolegium Księży Komunistów w Węgrowie. Trzymamy kciuki, żeby wszystko się udało i żeby za rok czy półtora, ruszyły warsztaty. Bo praca z naszymi dziećmi musi trwać dalej, nie z dniem zakończenia szkoły – zakończyła pani starosta.
Swoimi wspomnieniami i refleksjami z pobytu w szkole podzielili się absolwenci i rodzice uczniów. Bukiety czerwonych róż na ręce dyrektor Hanny Kasperowicz oraz pań wicedyrektorek Agnieszki Wiśniewskiej i Marii Krasnodębskiej przekazali przedstawiciel Rady Pedagogicznej Marcin Zacharuk oraz Rady Rodziców Marlena Skudniewska. Nie zabrakło też wspomnień, życzeń, kwiatów i mocy prezentów od pozostałych gości. Uroczystości zakończyły się poczęstunkiem „urodzinowego” tortu i obiadem. Uczniowie zaś wybrali się na stołówkę, gdzie zorganizowano dla nich pokaz filmowy i słodki poczęstunek.
A.K.
Foto-M.G.
